Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Ἡ Ἁγια Θεοκτίστη



Σήμερα, 9 το μηνς Νοεμβρίου, κκλησία ορτάζει κα τιμ τν ερ μνήμη τς γίας Θεοκτίτης τς Λεσβίας. Στ Συναξάριο δν φαίνεται πότε κριβς ζησε γία, λλ' ατ δν χει σημασία, γιατί στ ζω τς κκλησίας δν πάρχει χρόνος. Στν κκλησία λα εναι παρόντα, κα τ πρόσωπα κα τ γεγονότα τς πίστεως. Κάθε φορ πο ορτάζομε κα λειτουργομε, ορτ ατ εναι μία παρουσία. Ο γιοι εναι ζωντανο κα παρόντες στν ορτ κα τ γεγονότα π τότε πο συνέβησαν συνεχίζονται τ δια μέσα στν κκλησία μέχρι σήμερα. ησος Χριστς επε πς Θες δν εναι Θες νεκρν, λλ ζώντων. Φαίνεται μως, ν κα στ Συναξάριο δν γίνεται λόγος, τι γία Θεοκτίστη ζησε π τ 830 ως τ 872.

ν κα δν ξέρομε πότε κριβς γεννήθηκε γία Θεοκτίστη, ξέρομε μως καλ τν τόπο πο γεννήθηκε κα τν τόπο πο σκήτεψε. Εναι νησιώτισσα γία γεννήθηκε στ Λέσβο κα σκήτεψε στν Πάρο. Λέσβος, Μυτιλήνη εναι τ μεγαλύτερο π τ νατολικ νησι το Αγαίου, πολ κοντ στς κτς τς Μικρασίας. Πάρος εναι να χι π τ μεγαλύτερα νησι τν Κυκλάδων. γία Θεοκτίστη λοιπν γεννήθηκε στν πόλη Μήθυμνα τς Λέσβου, ρφάνεψε πολ μικρ κα δόθηκε π τος συγγενες της σ' να κε κοντ γυναικεο μοναστήρι, γι ν μεγαλώση κα ν νατραφ μαζ μ γιες μοναχές. να καλ μοναστήρι εναι κα ριστο σχολεο, κα μακάρι ν πρχαν τέτοια σ κάθε τόπο, γι ν βρίσκουν προστασία κα κπαίδευση πολλ παιδιά.

ταν δεκαοκτ τν γία Θεοκτίστη κα σ μία ορτ το Πάσχα πγε σ' να κοντιν χωριό, γι ν χαιρετίση τν δελφή της. Μι νύχτα μως λθαν στ χωρι σαρακηνο πειρατς π τν Κρήτη, πιασαν λους τος νέους, νδρες κα γυνακες, κα τος πραν στ καράβι, γι ν πνε ν τος πουλήσουν γι σκλάβους· μαζί τους πραν κα τν γία Θεοκτίτη. Τν λλη μέρα τ πειρατικ καράβι φτασε κι ραξε στν Πάρο. βγαλαν λοιπν ο πειρατς τος αχμαλώτους στ στεργιά, κι ρχίσανε ν λογαριάζουν τν τιμή τους, πόσο δηλαδ θ πουλοσαν τν καθένα στ σκλαβοπάζαρο. Ν μ σς κάνη ντύπωση, γιατί δν εναι οτε κατν πενήντα χρόνια, πο καταργήθηκε πίσημα τ δουλεμπόριο, ν κα σ πολλ μέρη εναι κόμα σκλαβωμένοι ο νθρωποι.

κε πο ο πειρατς λογάριαζαν τν τιμ το κάθε σκλάβου, γία Θεοκτίστη βρκε τν καιρό, ξέφυγε κα χάθηκε π τ μάτια τους. Κρύφτηκε στς ρημις το νησιο κα ζησε κε γι πάντα, χωρς ν τν δ μάτι νθρωπου. π δ κα πέρα ζω τς γίας Θεοκτίσης μοιάζει μ τ ζω τς σίας Μαρίας τς Αγύπτιας· πως κείνη, χάθηκε μέσα στ βουν κα τς ρημις παλέβοντας μ τ κρύο, τ γύμνια κα τν πείνα, χωρς ν δ κα ν μιλήση μ νθρωπο, λλα μόνο μ τ Θεό. μες, ταν κομε γι τν περάνθρωπη σκηση τς γίας Θεοκτίστης, θαυμάζομε βέβαια, λλα δν κτιμομε τ παραδεγμά της οτε κα εμαστε πρθυμοι ν τ μιμηθομε. Μς ρκε μόνο ν λέμε· «Καλ κα ξιοθαύμαστη γία Θεοκτίστη, μ εναι νάγκη κα τν θέλει τάχα Θες τόση κακοπάθεια;».

Πέρασαν τριανταπέντε χρόνια κι ἡ γία Θεοκτίστη, γνωστ μόνο στ Θεό, ζοσε στ νησί. Κάποιοι κυνηγο τότε π τν Κάρυστο, λθαν στν Πάρο γι ν κυνηγήσουν. κε στν Πάρο π τ ρχαα βυζαντιν χρόνια σαν περίφημος νας τς Παναγίας τς κατονταπυλιανς. νας ατός, πο σώζεται ς τώρα κα πηγαίνουν πολλο γι ν τν δον κα ν τν θαυμάσουν, εναι π τ ραιότερα βυζαντιν μνημεα. 

νας λοιπν π τος κυνηγος πγε ς κε κα μπκε γι ν προσκύνηση κα ν θαυμάση τ ναό. Μπκε στ ερ Βμα κα πλησίασε ς τν γία Τράπεζα. Κα τότε κουσε μι δύνατη γυναικεία φων· «Σε παρακαλ, μν πλησιάζεις, γιατ' εμαι γυμν κα ντρέπομαι». 

κυνηγς τρομοκρατήθηκε· κα φων συνέχισε· «Ρίξε μου τ πανωφόρι σου ν τυλιχτ, γι ν μπόρεσης ν μ δς»!

Τυλιγμένη στὸ πανωφόρι το κυνηγο, γία Θεοκτίστη παρουσιάστηκε μπροστ σ νθρωπο στερ' π τριανταπέντε χρόνια. κυνηγς τρομαγμένος θαύμαζε σ' ατ πο βλεπαν τ μάτια του· μία νθρώπινη μορφή, πο σο πι σπρα σαν τ μαλλιά της, τόσο πι μαρο ταν τ πρόσωπο. γία Θεοκτίστη ταν στ’ λήθεια λόκληρη «πετσ κα κόκαλο». Διηγήθηκε στν κυνηγ τ ζωή της κα τν παρακάλεσε, καθς σία Μαρία Αγύπτια τ γέροντα Ζωσιμ, ν κάμη τρόπο γι ν κοινωνήση, γιατί βλεπε πς πλησίαζε ν παραδώση στ Θε τν ψυχή της. 

κυνηγς καμε καθς το επε γία Θεοκτίστη, κι ταν στερ' π τ κυνήγι του ξαναγύρισε, βρκε τ σκελετωμένο σμα νεκρ μ σταυρωμένα τ χέρια. Τ θαψε πως μποροσε κι φυγε, δοξάζοντας τ Θεό, πο εναι «θαυμαστς ν τος γίοις ατο». μήν.